Ziektebeelden
 >>> Terug
CVA (beroerte)

 
Let op: deze symptomen kunnen zich in verschillende combinaties voordoen en een aanwijzing zijn voor zowel een beroerte als een TIA. Bij een TIA verdwijnen deze symptomen binnen een dag, meestal binnen een half uur.

Gevolgen
Ongeveer éénvijfde van de slachtoffers overlijdt binnen een jaar nadat ze voor het eerst zijn opgenomen in het ziekenhuis; degenen die overleven kampen vaak met zowel lichamelijke als geestelijke stoornissen. Na zo'n twee jaar is er weinig verbetering meer merkbaar, maar kan een pati‘nt nog wel beter leren omgaan met de overgebleven beperkingen.

De zeer uiteenlopende gevolgen van een beroerte kunnen worden verdeeld in lichamelijke (o.a. verlamming, incontinentie), emotioneel/ gedragsmatige (o.a. geen rem op emoties, depressie) en cognitieve gevolgen. Met de laatste bedoelen we o.a. trager denken, geheugenzwakte, afasie (problemen met taal, spreken, lezen en schrijven), apraxie (moeite met meervoudige handelingen), neglect (een linker- of rechterhelft van het lichaam verwaarlozen), agnosie (niet meer herkennen van personen of voorwerpen).

Behandeling
De behandeling van een beroerte kan onderscheiden worden in drie fasen. De acute fase, de herstel- of revalidatiefase en de chronische fase. De acute fase is de eerste fase na het ontstaan van de beroerte. Hierbij is het van belang snel een arts te waarschuwen door 112 te bellen. Ook als de symptomen binnen een half uur weer verdwijnen, zoals bij een TIA, moet men zo snel mogelijk door een arts gezien worden. TIA's kunnen een voorbode zijn van een echte beroerte.

De revalidatie richt zich met name op het weer oppakken van algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL) zoals wassen, aankleden en eten. Daarnaast is er bijvoorbeeld logopedie om het spreken te verbeteren en fysiotherapie voor het bewegen. In een later stadium is er ook cognitieve revalidatie mogelijk.

Tot ongeveer een jaar na de beroerte kunnen de beschadigingen in de hersenen en de gevolgen waar de getroffene mee te maken krijgt, nog in enige mate herstellen. Dit gebeurt vooral wanneer er door getroffenen en zorgverleners actief gewerkt wordt aan de gevolgen door bijvoorbeeld de revalidatiebehandeling, zodat de getroffene zo zelfstandig mogelijk kan functioneren. Deze fase heet dan ook de herstel- of revalidatiefase.

De chronische fase beslaat de hele periode na de revalidatiefase en is gericht op verwerking, acceptatie, leren omgaan met blijvende beperkingen en ondersteuning van de mantelzorg. In deze fase zal de mate van herstel dalen.

Wat is een TIA?
Een TIA wordt een tijdelijke of voorbijgaande beroerte genoemd. Als de verschijnselen van een CVA kort aanhouden, is er sprake van een TIA (Transient Ischemic Attack). De verschijnselen duren veelal niet langer dan 30 minuten maar maximaal 24 uur. De verschijnselen zijn als bij een CVA, verward praten, tinteling of verlammingsverschijnselen aan één kant van het lichaam, problemen met het zien, duizeligheid, etc. Dat een TIA voorbijgaand of tijdelijk is wil nog niet zeggen dat dit geen gevolgen kan hebben. EŽn op de drie mensen die een TIA heeft gehad krijgen binnen een jaar een CVA.

Een TIA is te behandelen en daarmee kan een CVA voorkomen worden. Een TIA is dus een tijdelijke storing in de hersenen doordat er even te weinig bloed is in een deel van de hersenen. De oorzaken van een TIA zijn vergelijkbaar met die van een beroerte. Meestal ontstaat een TIA doordat bloedpropjes met vetachtig materiaal en kalk uit de wand van bloedvaten loslaten. De propjes lopen uiteindelijk vast in de kleine bloedvaten van de hersenen. Daardoor wordt een bloedvat afgesloten en krijgen de hersenen tijdelijk te weinig zuurstof.

Ook samengeklonterde bloedplaatjes of bloedstolsels kunnen een TIA veroorzaken. Mensen met een hoge bloeddruk, aderverkalking, een hartziekte of suikerziekte hebben meer kans om een TIA te krijgen. TIA's kunnen zich herhalen en zoals gezegd een op de drie mensen krijgt binnen een jaar een CVA.

 >>> Terug